lĕo
ōnis, m.
I.
a lion.
I.
Lit.: validus, Lucr. 5, 985: fulvus, Ov. H. 10, 85: ferus, id. M. 7, 373: magnanimus, id. Tr. 3, 5, 33: leoni praecipua generositas, Plin. 8, 16, 17, § 42: Gaetulus, Verg. A. 5, 351: Poenus, id. E. 5, 27: Phrygius, id. A. 10, 157: fulvus, id. ib. 4, 159: leonum animi index cauda, Plin. 8, 16, 17, § 42: leo alumnus, Juv. 14, 247: pardus, tigris, leo— si quid adhuc est quod fremat in terris violentius, id. 8, 36: leo femina, a she-lion, lioness (for leaena), Plaut. Fragm. ap. Philarg. Verg. E. 2, 63.—Without femina: orbati leones, Stat. S. 2, 1, 9; Val. Fl. 6, 317.—
II.
Transf.
A.
A lion's skin, Val. Fl. 8, 126.—
B.
The constellation Leo: momenta Leonis, Hor. Ep. 1, 10, 16: cum sol in Leone est, Plin. 24, 17, 102, § 162: in pectore Leonis, id. 18, 26, 64, § 235.—
C.
A kind of crab, Plin. 9, 31, 51, § 97.—
D.
A plant, perhaps lion's-foot, Col. 10, 260; 98.—
E.
To denote a courageous person: in pace leones, in proelio cervi, Tert. Coron. Mil. 1 med.; cf.: in praetoriis leones, in castris lepores, Sid. Ep. 5, 7 med.: domi leones, foris vulpes, Petr. 44, 4.