lectīcārĭus

i, m.

lectica

I. a litterbearer, sedan-bearer, chairman, Cic. Rosc. Am. 46, 134; Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 12, 3: lecticarii cum asseribus in auxilium accucurrerunt, Suet. Calig. 58: inter urbana ministeria continentur ... et lecticarii, Paul. Sent. 3, 6, 72.—The chairmen formed a guild or corporation: EX CORPORE LECTICARIORVM CAESARIS, Inscr. ap. Grut. 599, 11: DECVRIO LECTICARIORVM, ib. 600, 1; Inscr. Orell. 2871; 6323.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project