laxāmentum

I. an extending, widening.

I. Lit. (post-Aug.): ventus laxamentum sibi parat, Sen. Q. N. 6, 18, 3: cellae, Vitr. 4, 7 fin.: ventris, Macr. S. 7, 11.—

B. Transf. (in concr.), a wide space, room: choragia laxamentum habeant, ad chorum parandum, Vitr. 5, 9, 1.—

II. Trop., a relaxation, mitigation, alleviation, respite (not freq. till after the Aug. per.): si quid laxamenti a bello Samnitium esset, Liv. 9, 41: eo laxamento cogitationibus dato, id. 7, 38 fin.: ut minus laxamenti daretur iis ad auxilia Hannibali submittenda, id. 22, 37; 10, 39: nactus in navigatione pusillum laxamenti, Trebon. ap. Cic. Fam. 12, 16, 3: dare laxamentum legi, Cic. Clu. 33, 89; so, leges rem surdam, inexorabilem esse ... nihil laxamenti nec veniae habere, Liv. 2, 3.