lātĭtūdo

ĭnis, f.

1. latus

I. breadth, width of any thing (class.).
I. Lit.: in hac immensitate latitudinum, longitudinum, altitudinum, Cic. N. D. 1, 20, 54: fossae, Caes. B. G. 2, 12: castra amplius milibus passuum VIII. in latitudinem patebant, id. ib. 2, 7 fin.: patere in latitudinem, id. ib. 2, 8; Plin. 3 prooem. § 3; cf. Quint. 1, 10, 42; 11, 3, 141: vires umerorum et latitudines ad aratra extrahenda, Cic. N. D. 2, 63, 159. —
B. Transf., in gen., extent, size, compass: possessionum, Cic. Agr. 2, 26, 67.—
II. Trop. (very rare): verborum, Cic. de Or. 2, 22, 91: Platonica, richness or copiousness of expression, Plin. Ep. 1, 10, 5 (for the Gr. πλατύτης τῆς ἑρμη νείας, called amplitudo Platonis, Cic. Or. 1, 5).
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project