lătercŭlus

i, m.

id.

I. A small brick or tile: hanc contignationem laterculo astruxerunt, Caes. l. l.: sacellum factum crudis laterculis, Plin. 30, 7, 20, § 63: observationes siderum coctilibus laterculis inscriptae, id. 7, 56, 57, § 193.—
II. Transf.
A. A kind of pastry, so called because shaped like a tile, Cato, R. R. 109: nihil nisi laterculos, Plaut. Poen. 1, 2, 115.—
B. Among the agrimensores, a tile-shaped piece of land, Sic. Fl. de Cond. Agr. p. 2 Goes.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project