ănhēlātĭo
ōnis, f.
I.
a difficulty of breathing, panting, puffing.
I.
Lit.: piscium aestivo calore, Plin. 9, 7, 6, § 18.—As a disease = ἆσθμα, asthma, Plin. 23, 1, 24, § 47.—
II.
Trop.: in iis (gemmis) caelestis arcūs anhelatio, Plin. 37, 6, 23, § 89.