lăpĭdātĭo

ōnis, f.

lapido

I. a throwing of stones, a stoning (class.).
I. Lit.: fit magna lapidatio, Cic. Verr. 2, 4, 43, § 95: magna, id. de Or. 2, 47, 197; id. Dom. 6, 14; Aur. Vict. Vir. Ill. 73.—In plur.: lapidationes persaepe vidimus, Cic. Sest. 36, 77.—
II. A shower of stones (post-class.): non diu lapidatione terruere Romanos, Flor. 3, 9, 6.—Transf., a hail-storm: grandinis lapidatio, Imp. Constant. Cod. 9, 18, 4.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project