lanterna

ae, f.

Gr. λαμπτήρ, root in λάμπω; cf. Lat. limpidus, lepor, lepidus, lĕpus

I. a lantern, lamp, torch: a portu illic nunc cum laterna huc advenit, Plaut. Am. prol. 149: laterna Punica, id. Aul. 3, 6, 30: linea lanterna, Cic. Att. 4, 3, 5: hic caulis olebit lanternam, Juv. 5, 88; Plin. 11, 16, 16, § 49.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project