lactes
ium, f.
root lag-; Gr. λαγαρός; cf. Lat. languidus, laxus
I.
the intestines; esp. the smaller intestines, chitterlings (anteclass. and post - Aug.): ab hoc ventriculo lactes in homine et ove, per quas labitur cibus: in ceteris hillae, Plin. 11, 37, 79, § 200: ita cibi vocivitate venio lassis lactibus, Plaut. Curc. 2, 3, 40: pulmone et lactibus unctis, Pers. 2, 30. —Prov.: adligare canem fugitivom agninis lactibus, said of the employment of a trifling remedy for a great evil, Plaut. Ps. 1, 3, 85.