justĭfĭcātĭo

ōnis, f.

justifico

I. justification (late Lat.), Salv. Avar. 3, 2; Aug. Civ. Dei, 16, 36.—
II. (As if from justa-facio.) Due formality: erit haec filiis Israel justificatio judiciorum, Mos. et Rom. Leg. Coll. 16, 1, 10: juxta omnes caerimonias et justificationes, Vulg. Num. 9, 3 and 14; id. 2 Par. 19, 10; id. Heb. 9, 1.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project