jūcundĭtas

ātis, f.

jucundus

I. agreeableness, pleasantness, delight, enjoyment (class.): corporis morbis vitae jucunditas impeditur, Cic. Fin. 1, 18, 59: agri, id. Agr. 2, 29, 79: epistola plena jucunditatis, id. Q. Fr. 2, 10, 2; with delectatio, id. de Or. 3, 38, 155: dare se jucunditati, id. Off. 1, 34, 122: vitae, id. ib. 1, 3: jucunditate perfundi, id. Fin. 2, 3, 6: ea est in homine jucunditas, ut, id. de Or. 1, 7, 27.—Plur.: nihil mihi ex plurimis tuis jucunditatibus gratius accidit, quam, etc., Cic. Att. 10, 8, 9.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project