irrīdĭcŭlum

i, n.

irrideo

I. a laughing-stock: irridiculo habere, Plaut. Poen. 5, 4, 10: irridiculum esse, id. Cas. 5, 2, 3.

Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0

Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project