ancillŭla
ae, f.
I.
doub. dim. [id.], a little serving-maid, a young female slave.
I.
Lit., Plaut. Rud. prol. 74; Ter. Heaut. 2, 3, 11; so id. Eun. 1, 2, 86; id. Phorm. 5, 5, 10 al.: nec servus nec ancillula, etc., Ov. R. Am. 639 al.—
II.
Trop.: juris scientiam eloquentiae tamquam ancillulam pedissequamque adjunxisti, Cic. de Or. 1, 55 fin.: praesto esse virtutes ut ancillulas, id. Fin. 2, 21, 69.