irrădĭo

āre, v. a. and n.

1. inradio

I. to illumine, irradiate; to beam forth, cast forth rays (poet. and post-class.).
I. Act.
A. Lit.: hoc undique gemmae irradiant, Stat. Th. 6, 64.—
B. Trop.: artes Romanis floribus, Claud. Cons. Mall. Theod. 84.—
II. Neutr.: coeperat felix Irradiare dies, Sedul. 5, 315; Ambros. Apol. Dav. 8, § 45.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project