in-vĭŏlābĭlis

e, adj.
I. invulnerable, imperishable (poet. and in post-Aug. prose): inviolabile telis servabant sacrumque caput, Sil. 16, 16: inviolabilia haec ne credas forte vigere, Lucr. 5, 305: elementum, App. Mund. 1, p. 57: quia non laniabatur (Mariccus), stolidum vulgus inviolabilem credebat, Tac. H. 2, 61.—
II. Inviolable, hallowed: uti Dianae Leucophrynae perfugium inviolabile foret, Tac. A. 3, 62: lex, Cod. Th. 6, 4, 18: comitum concilium, Claud. Laud. Stil. 2, 242 al. — Adv.: invĭŏlābĭlĭter, inviolably, Cod. 2, 17, 1; Boeëth. Consol. 3 Pros. 10.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project