investīgātor
ōris, m.
I.
he that searches or inquires into, an investigator (class.): acer et diligens rerum, Cic. Univ. 1, 1: antiquitatis, id. Brut. 15, 60: conjurationis, id. Sull. 30, 85. —
II.
A contriver: malorum, Vulg. Prov. 11, 27.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0