investīgātor

ōris, m.

id.

I. he that searches or inquires into, an investigator (class.): acer et diligens rerum, Cic. Univ. 1, 1: antiquitatis, id. Brut. 15, 60: conjurationis, id. Sull. 30, 85. —
II. A contriver: malorum, Vulg. Prov. 11, 27.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project