inversĭo
ōnis, f.
I.
an inversion.
I.
Verborum, i. e. an ironical inversion of meaning, Cic. de Or. 2, 65. 261.—
II.
An allegory, transl. of Gr. ἀλληγορία, Quint. 8, 6, 44.—
III.
A transposition, i. q. ἀναστροφή (as quoque ego for ego quoque), Quint. 1, 5, 40.