intŭĭtus
ūs, m.
I.
a look, view, Salv. Gub. Dei, 2, 1: quaqua intuitus erat oculi, Varr. L. L. 7, § 7 Müll. (ex conject.).—
II.
Transf. (only in abl. sing.), respect, consideration, Treb. Poll. Claud. 1, § 1; Dig. 23, 2, 67; 48, 20, 5; cf. 46, 1, 47.