intrō-spĭcĭo
spexi, spectum, 3, v. a.
I.
to look into, look at (syn. inspicio).
I.
Lit.
A.
To look into any thing: domum, Cic. Har. Resp. 15, 1, 33: casas omnium, id. Div. 2, 51, 105.—
B.
To look at: aliorum felicitatem aegris oculis, Tac. H. 2, 20. —
II.
Trop., to inspect, examine, observe attentively; constr. with in and acc., or simple acc.
(a).
With in and acc.: introspicite penitus in omnes rei publicae partes, Cic. Font. 15, 43: in mentem tuam, id. Fin. 2, 35, 118.—
(b).
With simple acc.: penitus introspicite Catilinae, Cethegi, ceterorumque mentes, id. Sull. 27, 76: fortunam suam, Tac. A. 11, 38: numinum religiones, id. ib. 3, 60: non introspectis penitus virtutibus, Quint. 10, 2, 16: vitam, Plin. Pan. 75: verba, Gell. 17, 2.