intrō-spĭcĭo

spexi, spectum, 3, v. a.

specio

I. to look into, look at (syn. inspicio).
I. Lit.
A. To look into any thing: domum, Cic. Har. Resp. 15, 1, 33: casas omnium, id. Div. 2, 51, 105.—
B. To look at: aliorum felicitatem aegris oculis, Tac. H. 2, 20. —
II. Trop., to inspect, examine, observe attentively; constr. with in and acc., or simple acc.
(a). With in and acc.: introspicite penitus in omnes rei publicae partes, Cic. Font. 15, 43: in mentem tuam, id. Fin. 2, 35, 118.—
(b). With simple acc.: penitus introspicite Catilinae, Cethegi, ceterorumque mentes, id. Sull. 27, 76: fortunam suam, Tac. A. 11, 38: numinum religiones, id. ib. 3, 60: non introspectis penitus virtutibus, Quint. 10, 2, 16: vitam, Plin. Pan. 75: verba, Gell. 17, 2.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project