introrsum
adv.
I.
Form introrsum.
A.
Towards the inside, inwards, into: hostem introrsum in media castra accipiunt, Liv. 10, 33. —
B.
Inwardly, within, on the inside: sed videt hunc omnis domus Introrsum turpem, Hor. Ep. 1, 16, 45; id. S. 2, 1, 64.—
II.
Form introrsus.
A.
Inwards, in, into: ut non facile Introrsus perspici posset, Caes. B. G. 2, 18: reducere aliquid, id. ib. 7, 22: pergit, Tac. A. 2, 25.—
B.
Inwardly, within: foris nitent, introrsus misera sunt, Sen. Vit. Beat. 2, 4; Liv. 25, 21: lacrimae obortae, Ov. M. 13, 539.