intestīnus
a, um, adj.
I.
inward, internal, intestine (class.).
I.
Adj.: neque ut quidquam interesset inter intestinum et oblatum, Cic. Ac. 2, 15, 48: occultum, intestinum ac domesticum malum, Cic. Verr. 2, 1, 15; id. Fam. 7, 25, 2: bellum, id. Cat. 2, 13, 28; Nep. Ham. 2, 1; Just. 3, 4, 2; Suet. Calig. 5: discordia, Just. 20, 5: opus, inlaid work, fine joiner's work: villa opere tectorio et intestino spectanda, Varr. R. R. 3, 1: opera, Plin. 16, 42, 82, § 225. —
II.
Subst.: intestīnum, i, n., and intestīna, ōrum, a gut, the guts, intestines, entrails in the abdomen (whereas exta denotes the entrails or large viscera contained in the thorax).
A.
In gen.
(a).
Sing., Lucr. 4, 118: loto terram ferit intestino, Juv. 6, 429; Cels. 2, 1; 7, 16 al.—Also, m.: intestīnus, i (sc. canalis), Plin. 11, 37, 78, § 199.—
(b).
Plur., Plaut. Cas. 4, 3, 6: reliquiae cibi depelluntur, tum adstringentibus se intestinis, tum relaxantibus, Cic. N. D. 2, 55: laborare ex intestinis, id. Fam. 7, 26: capiunt plus intestina poetae, Juv. 7, 78. —
B.
In partic.: intestinum medium, i. e. μεσεντέριον, the mesentery, id. N. D. 2, 55: intestinum tenuius, crassius, jejunum, caecum, rectum, Cels. 4, 1: imum, Nep. Att. 21, 3.—
C.
Sine ornamentis, cum intestinis omnibus (amicam vendere), i. e. naked, Plaut. Ps. 1, 3, 109.—Plur. heterocl.: intestīni, ōrum, m., Varr. Sat. Men. 54: intestīnae, ārum, f., Petr. S. 76, 11.