interstĭtĭo
ōnis, f.
I.
A pause, respite, interval, Gell. praef. init.; id. 20, 1, 43.—
II.
A difference, distinction: interstitio fieri quae poterit singulorum, cum, qui Juppiter fuerat, idem possit existimari Mars esse? Arn. 6, 198.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0