interprĕtātĭo
f.
I.
An explanation, exposition, interpretation (class.): juris, Cic. Off. 1, 10: facilis, Liv. 2, 8: fulgurum, Plin. 2, 53, 54, § 141: ostentorum et somniorum, id. 7, 56, 57, § 203; Suet. Caes. 14: exemplo adjuvare interpretationem, Paul. ex Fest. p. 273. —
B.
Transf.
1.
A translation, version: rhetoricen in Latinum transferentes oratoriam nominaverunt . . . et haec interpretatio dura est, Quint. 2, 14, 1.—
2.
Signification, meaning: foederis, Cic. Balb. 6, 14: nominis, Plin. 3, 17, 21, § 124: in Graecum sermonem per interpretationem proprie transferri, Gai. Inst. 3, 92 fin.—
II.
Rhet. t. t., an explanation of one expression by another, Auct. Her. 4, 28, 38; cf. Quint. 9, 3, 98.