interpŏlis
e, adj.
I.
that has received a new appearance, altered by furbishing, polished up, vamped up, repaired; esp., falsified, painted, not genuine (ante-class. and post-Aug.).
I.
Lit., Plin. 19, 2, 8, § 29: si vestimenta interpola quis pro novis emerit, Dig. 18, 1, 45. —
II.
Transf.: istaec veteres (mulieres), quae se unguentis unctitant, interpoles, Plaut. Most. 1, 3, 117: mutatur ars quotidie, toties interpolis, Plin. 29, 1, 5, § 11.