internĕcĭo

I. a massacre, general slaughter, carnage, utter destruction, extermination (class.): neque resisti sine internecione posse arbitramur, Cic. Att. 2, 20: civium, id. Cat. 3, 10: bella, quae ad internecionem gesta sunt, Nep. Eum. 3: Lucerini ad internecionem caesi, Liv. 9, 26: ad internecionem deleri, id. 9, 45: ad internecionem redigi, Caes. B. G. 2, 28: armis inter se ad internecionem concurrerunt, Suet. Oth. 12: persequi aliquem ad internecionem, Curt. 4, 11.—

B. Of inanim. things: vineta ad internecionem perducere, Col. 4, 22, 8: memoriae, Plin. 14 prooem. § 3.