inter-miscĕo
scui, xtum, or stum, 2, v. a.
I.
to mix among, intermix.—With dat. (not in Cic. or Cæs.): tibi undam, Verg. E. 10, 5; so, aliquid alicui, Col. 11, 3, 57: turbam indignorum dignis, Liv. 4, 56.—With abl.: intermixti hostibus cognoscunt, etc., Liv. 10, 20: classe captiva intermixtis mulieribus, Just. 2, 8, 3. — Absol.: turbabant equos pedites intermixti, Liv. 21, 46; Scrib. Comp. 207.