inter-mĭco
ŭi, 1, v. n. and a.
I.
, to glitter among, to gleam forth (poet.): squamis intermicat aurum, Claud. Rapt. Pros. 1, 183. —With acc.: tenebras nimbosque intermicat ignis, Val. Fl. 4, 662.—Absol.: ignis, Stat. Th. 12, 252.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0