inter-jăcĕo

2, v. n. and a.
I. , to lie between; constr. with dat., acc., or inter (not in Cic. or Cæs.): interjacebat campus, Liv. 37, 41.—With dat.: campus interjacens Tiberi ac moenibus Romanis, Liv. 21, 30: via interjacente, Plin. et Trag. Ep. 33, 1.— Transf.: sed his ipsis media interjacent multa, Quint. 11, 3, 18.— With acc.: regio, quae duas Syrtes interjacet, Plin. 5, 4, 4, § 27.— With inter: interjacet haec inter eam et Rhodum, Plin. 4, 12, 20, § 60.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project