interfātĭo
ōnis, f.
I.
a speaking between, an interrupting in speaking (syn. interpellatio): contra verba atque interfationem, Cic. Sest. 37, 79: expositiones brevi interfatione distinguere, Quint. 4, 2, 50 Spald. N. cr.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0