interdictĭo
ōnis, f.
I.
a prohibiting, interdicting: tecti et aquae et ignis interdictione, banishment, Auct. Or. pro Dom. 30: finium, Liv. 41, 24: habes igitur et theatri interdictionem de interdictione impudicitiae, Tert. Spect. 17; cf. id. ib. 3.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0