inter-cus
cŭtis, adj.
I.
under the skin, intercutaneous.
I.
Esp., as med. t. t.: aqua intercus, Plaut. Men. 5, 4, 3: medicamentum alicui dare ad aquam intercutem, Cic. Off. 3, 24, 42: morbus aquae intercutis, Suet. Ner. 5 al.—
B.
As subst.: intercus, cŭtis, f., the dropsy: tumens morbi intercutis (al. aquae intercutis), Hier. Vita Hilar. 37: leucophlegmatiam, quam Latino nomine intercutem dicimus, Cael. Aur. Tard. 3, 8, 102.—
C.
Trop.: aquam te habere in animo intercutem, dropsy in the mind, a weak and watery mind, Lucil. ap. Non. 37, 2.—
II.
In gen., within the skin, internal, inward: intercutibus vitiis madentes, Gell. 13, 8 fin.; cf. stupra, Cato ap. Prisc.p. 719 P.