in-tentātus
a, um, adj.
I.
untouched.
I.
Lit.: vacca intentata jugo, Sen. Med. 62. —
II.
Trop., untried, unattempted: miseri, quibus Intentata nites, Hor. C. 1, 5, 12: nil intentatum nostri liquere poëtae, id. A. P. 285: sors rerum, Verg. A. 10, 39: iter, Tac. A. 1, 50.