intempestus

I. unseasonable.

I. Lit.: intempesta nox, Cic. Phil. 1, 3; id. Pis. 38; Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94; Verg. A. 3, 587; id. G. 1, 247 al.; cf. Varr. L. L. 6, § 7; 7, § 72: nox intempesta, quae non habet idoneum tempus rebus gerendis, Macr. S. 1, 3, p. 209 Bip.—Hence, personified: intempesta silet Nox, Verg. A. 12, 846.—

II. Transf.

A. Unwholesome, unhealthy: Graviscae, Verg. A. 10, 184.—

B. Stormy, tempestuous: Tonans, Stat. Th. 2, 153.