in-tectus
a, um, adj.
I.
uncovered, unclad.
I.
Lit.: nuda, intecta corpora, Sall. H. 1, 59: semiruta moenia, domūs intectae, id. ib. 2, 21: cetera intecti, Tac. G. 17: dux prope intectus, Tac. H. 5, 22: pedes, uncovered, i. e. with only sandals on them, id. A. 2, 59: corpus, id. H. 4, 77; cf.: nudum et intectum corpus, App. M. 10, p. 254: caput, Amm. 27, 10. —
II.
Trop., unconcealed, open, frank (opp. obscurus), Tac. A. 4, 1.