in-structĭo

ōnis, f.
I. a constructing, erecting, building.
I. Lit.: novi balinei, Trajan. ad Plin. Ep. 10, 35: tubulorum in cloacas, Vitr. 5, 9.—
B. Transf., an arranging, planting, setting in array: signorum, Cic. Caec. 15, 43; cf. Front. Strat. 2, 3, 4: militum, Auct. Her. 3, 10, 18.—In plur., Amm. 28, 1. —
II. Trop., instruction (syn.: doctrina, institutio, disciplina): futuri temporis pro instructione (al. per structionem), Arn. 5, 167.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project