instĭtūtor
ōris, m.
I.
a founder, creator, erector, contractor (post-class.): veteres urbium, Amm. 14, 8, 6: sordidissimorum artificiorum, Sen. Ben. 6, 17, 1: materiae, Lact. 2, 8 med.—
II.
A teacher, instructor: morum, Treb. Pol. Trig. Tyr. 3, 1. —Plur., Pac. Pan. 8, 5; Lampr. Commod. 1.