ĭn-ŏlesco
lēvi, ŏlĭtum, 3, v. n. and a.
I.
(inolesti, Aus. Grat. Act. § 36).
I.
Neutr., to grow in, on, or to any thing.
A.
Lit.: udo libro, Verg. G. 2, 77: necesse est multa diu concreta modis inolescere miris, id. A. 6, 738; Sil. 8, 583: tradux a materno sustinetur ubere dum inolescat, Col. 4, 29, 14.—
B.
Trop.: assidua veterum scriptorum tractatione inoleverat linguae illius vox, Gell. 5, 21, 3: quae nosti, meditando velis inolescere menti, Aus. Ep. 141.—
II.
Act., to implant: natura induit nobis inolevitque amorem nostri et caritatem, Gell. 12, 5, 7: alicui semina amoris inolesti (= inolevisti), Aus. Grat. Act. ad Grat. 36: inolitum nomen urbi, Jul. Val. Res Gest. Alex. M. 1, 33 Mai.: in moribus inolescendis, Gell. 12, 1, 20.