ĭn-obsĕquens

entis, adj.
I. not yielding, uncomplying, disobedient, Sen. praef. Q. N. fin.: equi frenis, id. Hippol. 1068.— Absol.: contumaces et inobsequentes, Tert. adv. Marc. 4, 17 fin.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project