ĭn-ŏboedĭentĭa

ae, f.
I. disobedience (late Lat.), Aug. Civ. Dei, 14, 17; Hier. Quaest. Hebr. ad Reg. 2, 1.—In the form ĭnŏbaudĭentĭa, Tert. adv. Marc. 4, 17 fin.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project