in-nōdo
āvi, ātum, 1, v. a.
I.
to fasten with a knot.
I.
Lit.: innodato gutture laquei nexibus, Amm. 28, 6, 27: altis cervicibus cito laqueus innodatur, Ambros. in Psa. 118, Serm. 8, § 44.—
II.
Trop., to entangle, implicate: spiris categoricis lubricas quaestiones innodare, Sid. Ep. 9, 9 fin.: causa non multis ambagibus innodata, Cod. Just. 5, 31, 14.