ĭnĭtus
ūs, m.
I.
a coming in, entrance.
I.
Lit.
A.
An approach, arrival, advent: volucres te, diva, tuumque Significant initum, Lucr. 1, 13.—
B.
A beginning, commencement: movendi, Lucr. 1, 383: motūs, id. 2, 269.—
II.
Transf., approach (in mal. part.), Ov. F. 4, 94; Plin. 8, 44, 69, § 172: sues initum matutinum appetere, id. 10, 63, 83, § 181.