ingressĭo
ōnis, f.
I.
a going into, entering (Ciceron.).
I.
Lit.: ab ingressione fori, Cic. Phil. 5, 4, 9.—
II.
Transf.
A.
A gait, pace: interdum cursus est in oratione incitatior, interdum moderata ingressio, Cic. de Or. 59, 201.—
B.
A beginning: prima ingressio mea, Cic. de Or. 3, 11.