in-fulcĭo
si, tum, 4, v. a.
I.
to cram in.
I.
Lit.: alicui cibum, Suet. Tib. 53.—
II.
Transf., to put in, foist in: verbum omnibus locis, Sen. Ep. 114: aliud, id. ib. 106: aliquid epistulae, id. ib. 24: infulsit praeterea nomen Severi, Capitol. Macrin. 5.