inflexĭo
ōnis, f.
I.
a bending.
I.
Prop.: quasi helicis inflexio, Cic. Univ. 9, 27: dextra inflexio Bospori, Amm. 22, 8, 14: laterum inflexione forti ac virili, Cic. de Or. 3, 59, 229.—
II.
Transf., an inflection, modification: in adverbio temporum significationes non de ejusdem soni inflexione nascuntur, Macr. de Diff. c. 19, § 4.