infīnĭtas

ātis, f.

2. in-finis

I. boundlessness, endlessness, infinity: locorum, Cic. N. D. 1, 26, 73: rerum atque naturae, id. Tusc. 5, 36 fin.: naturae, id. Ac. 2, 37; Plin. 2, 2, 1, § 3: mundorum, Amm. 15, 1, 4: populi, Hilar. in Matt. 14, 11; Aug. Ver. Relig. 43.—Absol.: in infinitatem omnem peregrinari (sc. animo), Cic. Tusc. 5, 39, 114; id. N. D. 1, 19, 50.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project