in-fībŭlo
āvi, ātum, 1, v. a.
I.
to clasp, buckle, or button together, to close with a clasp or pin (rare): infibulati sacrificabant flamines propter usum aeris antiquissimum aereis fibulis, Paul. ex Fest. p. 113 Müll.; Serv. Verg. A. 4, 262.—
II.
Esp.
A.
Med. t. t.: adulescentulos interdum vocis, interdum valetudinis causa, Cels. 7, 25, 3.—
B.
In cookery, to fasten together that which is larded or stuffed, Apic. 8, 7, § 372.