in-fēlīcĭtas

I. ill-luck, misfortune (rare but class.): quid hoc infelicitatis? Ter. Ad. 4, 5, 5: haruspicum, Cic. Div. 2, 29 fin.: gravior, Liv. 40, 55 fin. al.— Plur.: miseriae et infelicitates, App. Dogm. Plat. 2, p. 17, 37.