ĭn-erro
1, v. n.
I.
to wander or ramble about in a place (poet. and post-Aug.).
I.
Lit.: Diana montibus, Plin. Ep. 1, 6, 3; cf.: ignis aedibus, Stat. S. 1, 5, 58.—
II.
Trop.: memoria imaginis oculis inerrabat, Plin. Ep. 7, 27, 6: quod tibi si versus noster totusve, minusve, vel bene sit notus, summo vel inerret in ore, Tib. 4, 1, 202 (dub.; Müll. inhaereat).— Of those engaged in dancing: decoros ambitus, App. M. 10, p. 253, 19.