in-curvo
āvi, ātum, āre, v. a.
I.
to bend, bow, crook, curve (in Cic. only once in part. pass.; elsewhere poet. and post-Aug.).
I.
Lit.: flexos arcus, Verg. A. 5, 500.—Pass.: robur et olea incurvantur, Plin. 16, 42, 81, § 222: lentos remos, Cat. 64, 183.—Of persons: incurvari, Sen. ad Polyb. 7, 2; Capitol. Ant. Pii, 13, 1. —In part. pass.: bacillum inflexum et incurvatum, Cic. Fin. 2, 11, 33.—
B.
Pregn., in mal. part., = paedicare, Mart. 11, 43, 5.—
II.
Trop., to bend, cast down, disturb: non est magnus animus, quem incurvat injuria, Sen. de Ira, 3, 5 fin.: aliquem querelā, Pers. 1, 91.