incursĭo

ōnis, f.

id.

I. a running against, onset, assault, attack (class.).
I. In gen.: atomorum, Cic. N. D. 1, 41, 114: atque impetus armatorum, id. Caecin. 15, 44; Quint. 6, 4, 14 Spald. N. cr.—
II. In partic., a hostile inroad, incursion: hostiliter in fines Romanos incursionem facit, Liv. 1, 11, 1: prohibere hostem ab incursionibus, Caes. B. G. 6, 10 fin.: subitas hostium incursiones sustinere, Hirt. B. G. 8, 11 fin.: moliri incursionem, Plin. 6, 28, 32, § 146.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project